Lifestyle met een pittig randje
RSS icoon Email icoon
  • Meest bijzondere gesprekken #1

    Geplaatst op augustus 21st, 2012 3 reacties

    Een paar uur geleden liep ik even door een parkje en dacht bij mezelf; ”Zal ik eens wat gesprekken delen?” Ik klopte mezelf op m’n schouder. De gesprekken heb ik uiteraard niet maar over ’t algemeen blijven de domste, goorste, grappigste en liefste dingen wel hangen bij me.

    Een man komt de beeldchat binnen en begroet mij vriendelijk. Hij vraagt of ik dol ben op poezen. Euhm, ik had even geen idee welke wending dit zou krijgen dus zei ja. Hij vroeg of ik het leuk zou vinden als die zijn webcam aan deed. Uiteraard weer een ja en terwijl ik aan het typen was kwamen er allemaal ranzige beelden omhoog. De webcam ging aan en hij zat daar; een leuke knappe man om te zien. Bruin haar met kleine krullen, groene ogen en een roze Ralph Lauren trui aan met een baby blauw blousje onder en de ”flappies” over de trui heen. Hij zwaaide vriendelijk naar me en glimlachte. Hij vroeg of ik bleef kijken en stond op. Ik dacht; shit, die gaat z’n broek uit doen en dan zie ik z’n prut. Maar niets was minder waar. Hij haalde zijn poes (huisdier) tevoorschijn. ”Kijk, is het geen schatje?”. Mijn hart smolt weg. Een leuke rooie, dikke gestreepte viervoeter kwam in beeld. ”Miauwwww” en hij aaide haar. We hadden een enorm leuk gesprek van zo’n 2,5uur over de kat. Zo kan het dus óók.

    Een man komt de beeldchat binnen. ”Hey schatje, och wat ben jij knap zeg. Je heb prachtig lang blond haar” (Uhu, ik ben pornoblond geweest, laten we het snel vergeten!) Ik bedankte hem voor de complimenten maar hij bleef doorgaan. ”En heeft deze mooie kop ook prachtige tieten?” Zelf had hij trouwens geen cam aan dus ik zat naar het beeldscherm te kijken. Ondertussen had ik de radio aan en wat drinken. Ik nam een slok en was aan het denken hoe ik dit klantje ging benaderen. Maak ik er een opmerking van? Probeer ik het uit te kauwen tot een langdurige chat om vervolgens niks te laten zien? Ik zat duidelijk op een plaagstoel. ”Zozo, dus deze chick drinkt Cola tijdens dit gesprek? Ik weet anders wel iets veel lekkers waar je van kan drinken hoooooooooooor”. Volgens mij zat ik opgescheept met een puber die eigenlijk officieel te jong is om contact met mij op te nemen of had ik te maken met een geile Sjappie? Soms twijfel ik. ”Zeg lekker mokkeltje van me, wat is je telefoonnummer?” ging die verder. ”Daar bel je al naar” zei ik. ”Ja, maar dit is een 0900 nr en dat is te duur”. Ahaaaaaaaaaaa daar kwam dat aapje weer. ”Te duur? Ik heb geen idee” ”Stomme hoer, geef gewoon je prive nummer dan bel ik je en ga ik je vanavond even flink bangen”. Plots bedacht ik me dat het weer vrijdagnacht ”hoertjes pest moment” was. Het kwartje viel, mijn rood lampje ging branden. Waarschijnlijk zat die gewoon met al z’n vriendjes en hadden ze gepoft wie er nou iemand het snelste uit de kleren kreeg. Eerst wat complimentjes geven, dan nummers proberen te scoren en zodra niet lukt is uitschelden de oplossing, volgens hen. Sad but true.

    De telefoon ging en ik kreeg een sympathieke man aan de telefoon. Hij vertelde eigenlijk zijn hele levensverhaal. Hij is lichamelijk gehandicapt; zit in een rolstoel en woont op een boerderij. Hij voelde zich eenzaam. Of ik zin had om met hem een babbeltje aan de telefoon te maken. We hadden het over koe’tjes en kalfjes (haha, boerderij.. get it?) en over welke appels van de markt het lekkerste waren, wat ik die avond had gekookt en of ik ook van auto’s hield. Uit het niets begon die te huilen. Het leek wel of m’n hart brak. Een intens snikkende man had ik aan m’n oor. Wist even niet wat ik moest doen. Dit was nieuw voor mij. Ook ik ben maar een mens en ik ging even uit mijn ”rol”. Het deed wat met me. Toen die weer wat uitgehuild was, begon ik langzaam te vragen hoe het kwam. Hij was eenzaam want hij moest denken aan zijn overleden vrouw. Blijkbaar had ik dezelfde warme stem als zijn vrouw. Ik kreeg een koude rilling over me heen. Hij vertelde dat hij 20 jaar getrouwd was met haar en dat ze overleden was. En hij sindsdien enorm eenzaam is en een warm lijf om zich heen mist. En en en.. na het gesprek hield ik het even niet meer. Het greep me enorm aan en schakelde even een paar uur uit om ”bij” te komen.

    Weer een telefoongesprek. ”Hoi, hoi” hoorde ik. ”Hoor je mij nu goed?” zei die op fluistertoon. ”Ja hoor, ik hoor je prima. Maar waarom fluister je zo?” vroeg ik. ”Nou, ik lig in bed en mijn moeder is ook thuis. Maar ik ben zo geil dat ik jou wilde bellen en wilde vragen of of of.. hoor je mij nog?” ”Ja hoor”. ”Nou, ik wilde vragen of je tijd had om even naar mij te luisteren”. O jeetje, dacht ik. Dit moet wel een enorm spannend moment worden. En hell jeah dat is het. Dit is toch wel één van de meest bizarre ever. ”Oke, blijf aan de telefoon, dan pak ik even de citrus pers”. Mijn ogen werden groter en mijn mond ging open. Een citrus pers? Wtf ging hij dáár nou mee doen?. ”Ik ben er weer hoor” fluisterde hij. ”Ik ga nu niet meer praten maar klaarkomen. Dan weet je dat. Als je iets geil’s hoort ben ik het. Ik stop de citrus pers in mijn anus en zet hem aan. Maar moet stil doen want hij is van mijn moeder en.. die is ook thuis”. ”Euhm oke, ik luister, ga je gang”. Ik begon nerveus te wapperen met mijn handje want kreeg het toch best benauwd. Ik hoorde de pers flink draaien en ratelen. Ondertussen kreeg ik visioenen van citroenen, sinaasappelen en andere sapjes. Opeens hoorde ik een deur open gaan met geschreeuw. ”Jezus en waar ben jij mee bezig? Dat is mijn pers. Gadver wat ben je een smeerkees, ga gauw weg en maak dat ding schoon. Niet normaal ben jij”. Ik gok dat het z’n moeder was. Ik hield m’n hand voor m’n mond omdat ik geschrokken was en eigenlijk van zenuwen op ’t punt stond om kei en kei en kei hard te lachen en ”OH MY GOD” te roepen.

    Met deze 4 sluit ik dit af en er komt absoluut een deel 2, 3, 4 want heb nog veel meer verhalen!

  • Nan aan de man #1

    Geplaatst op augustus 16th, 2012 Geen reactie

    ”Hey Nan, het wordt tijd voor een echte vent voor jou. Iemand die stoer, lief, knap en sociaal is. Iemand die niet zo zeurt of jaloers is, iemand die jou wel aan kan!” sprak een vriendin mij toe. ”Kijk maar naar mij en m’n zusje, wij hebben immers ook een leuke verkering gevonden dankzij een datingsite, toe probeer het nou. Je kan jezelf altijd afmelden en het is gratis” ging ze verder.

    Vooral dat het gratis was sprak mij aan. Alleen wat zet je nou op zo’n site? Uiteindelijk heb ik er wat van proberen te maken en wat foto’s geplaatst. Ik ben heel benieuwd wat het mij gaat brengen. Probeer er niet te sceptisch in te staan maar vooral mezelf uit te dagen in bepaalde zaken maar ook duidelijk voor mezelf te hebben dat ik met iemand wil samen zijn. Ergens moet er toch iemand voor mij bestaan? Iemand met wie ik geluk en een traan kan delen? Iemand met een eigen leven (werk, hobby, vrienden) en toch samen leuke dingen wilt doen?

    Ik heb al berichten gekregen van mannen! Opmerkingen als; ”In de supermarkt ben ik je helaas niet tegen gekomen, ook bij de bakker en de slager was je niet” tot een simpele maar vreselijk tenenkrommende; ”Je ziet er leuk uit. Afspreken?” Waar is ’t ouderwetse voorstelrondje gebleven? Alleen de hand ontbreekt maar da’s logisch via internet. Ook ben ik natuurlijk benieuwd waarom mijn profiel je dan aanspreekt. En het gevoel krijgen dat je iedere vrouw afgaat met je standaard copy paste zin voelt niet speciaal. Misschien ben ik weer te perfectionistisch hoor, dat ik mijn profiel waarschijnlijk wis omdat ik mijn extreem hoge lat niet lager kan leggen. Simpelweg heb ik dan vast een goed excuus ”De lat zat te vast met schroeven, kreeg hem niet los” of een ”Ik hou niet van planken”. Het uiteindelijke punt wáárom ik zo perfectionistisch ben, bespreek ik denk ik maar niet.

    Maar gelukkig ook een paar leuke! Ongeveer een weekje bericht ik al met iemand. Het klinkt best leuk op diverse dingen. Tot nu toe! Uiteraard weet hij niets over mijn werk. Hij weet niet beter dan ik ‘gewoon student’ ben. Prima. Geen idee wanneer ik hem dit vertel of hoe. Ik bekijk het allemaal nog wel. Hij woont trouwens vlakbij en is een paar jaar ouder. En net als ik geen kinderwens en dezelfde kijk op bepaalde dingen rondom dat. Grappig! Sommige bespreken met iemand dat ze een kinderwens hebben en wanneer ze denken bezwangerd te worden en ”wij” bespreken onze kijk hier. Oh it’s so funny.

    Maar voor zover blijf ik lekker mezelf en met beide benen op de grond. Het is geen ‘moetje’ dus geen man overboord.

    Ik zal jullie op de hoogte houden van Nan in datingland, haha.